رویکرد مجاهدین با قانون اساسی چه بود؟

مجاهدین

درحالیکه ۸ ماه از انقلاب ضدسلطنتی نگذشته بود، مجاهدین و نیروهای دمکراتیک توانستند توجه مردم را به آزادیها جلب نمایند. اعتراضات به اقدامات سرکوبگرانه حکومت جدید بالا گرفته بود. در همین حال مجلس خبرگان خمینی مشغول تدیون قانون اساسی رژیم بود. در آبان ۵۸ خمینی از یک‌سو با پیشروی نیروهای دمکراتیک و انقلابی در جامعه مواجه بود و از طرف دیگر می‌خواست قانون اساسی دست پخت خبرگان را به رفراندوم بگذارد، تنها راه را در ایجاد یک بحران بزرگ برای منحرف کردن افکار عمومی از آزادیها یافت؛ اشغال سفارت آمریکا و گروگانگیری دیپلماتهای آمریکایی و تبدیل مسئله آزادیها و جایگذین کردن شعار آزادی با شعارهای ضد آمریکایی و ضد امپریالیستی با این هدف بود. بی‌جهت نبود که خمینی اشغال سفارت آمریکا را انقلاب دوم نامگذاری کرد. یک ماه بعد از این تاریخ قرار بود که پیشنویس قانون اساسی که محور آن اصل ضد انقلابی ولایت فقیه بود به رفراندوم گذاشته شود. خمینی با ایجاد فضای هیستریک تحت عنوان مبارزه با آمریکا می‌خواست جلوی مخالفتها با قانون اساسی را بگیرد. در چنین فضایی مجاهدین شجاعانه اعلام کردند به قانون اساسی ولایت فقیه رای نخواهند داد. امری که البته عواقب بسیار سنگینی برای این سازمان داشت و خشم و غضب و کینه حیوانی خمینی را علیه مجاهدین دوچندان کرد و خمینی هیچگاه آنها را به این خاطر نبخشید