چرا مجاهدین در بین ایدئولوژی‌های مختلف اسلام دمکراتیک را برگزیدند؟

مجاهدین

برای یک مبارزه حرفه‌ای، برای سرنگونی یک رژیم خونخوار که فراز و نشیبهای زیادی دارد و می‌تواند سالهای متمادی طول بکشد، نیاز به یک آرمان انقلابی است. آرمانی که در شکستها و پیروزیها در تنگناها و پیچیدگیها راهنمای عمل انسان باشد. در آن زمان تمامی سازمان‌های انقلابی که در کشورهای مختلف با استبداد و استعمار میجگیدند و پیروزیها و پیشرویهای بزرگی در چین و ویتنام و دیگر کشورها بدست آورده بودند به ایدئولوژی مارکسیستی مجهز بودند. به جز مارکسیسم آنچه در ایران به عنوان ایدئولوژی وجود داشت، یا نوعی برداشتهای رفرمیستی و بورژوایی از اسلام بود که دست آخر با شاه کنار می‌آمد و یا برداشتهای ارتجاعی از اسلام که در آخوندهای عقب مانده متبلور میشد.
‌نیانگذاران سازمان مجاهدین با مطالعه در تاریخ ایران و اسلام دریافتند که اسلام حقیقی با آنچه آخوندهای مرتجع می‌گویند متضاد است. در اسلام حقیقی، مرز بین حق و باطل، نه از میان با خدا و بی‌خدا بلکه از میان استثمار کننده و استثمار شونده می‌گذرد. این یک انقلاب بزرگ در تفکرات مذهبی آن زمان محسوب می‌شد. به این ترتیب آنها گام به گام آرمان‌های برابری و آزادی انسان را در اسلام یافتند و به این ضرورت رسیدند که باید غبار از رخ دین بزدایند.