مقاومت

مبارزه وقفه ناپذیر برای آزادی

از سال ۱۳۴۴ تا به امروز، سازمان در مبارزه با دو دیکتاتوری شاه و شیخ فراز و نشیبهای زیادی را پشت سر گذاشته است که هر کدام حاوی تجارب بسیار مهمی است این تجارب در شرایط فعلی برای سرنگونی کمک کننده و راهگشا هستند.

فضای باز سیاسی سالهای ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۱
مصدق که در واقع رهبر مبارزات ضد استعماری ملت ایران علیه انگلیس و در موضع نخست وزیری یک سیاست استقلال طلبانه و آزادیخواهانه علیه دیکتاتوری شاه را پیش می برد، با یک کودتا در ۲۸مرداد۳۲ توسط آمریکا و انگیس سرنگون شد.
بعداز کودتا آمریکا برای تثبیت و ارتقاء موقعیت اقتصادی و سیاسی‌اش در ایران و پیشگیری از انقلاب‌هایی شبیه کوبا، چین و… در ایران، شاه را تحت فشار قرار داد که باید اصلاحاتی انجام دهد که مهمترین آن اصلاحات ارضی بود. در همین رابطه یک فضای نسبتا باز سیاسی ایجاد شد.
جبهه ملی دوم در تیر۱۳۳۹ و نهضت آزادی در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۴۰ تأسیس تشکیل شد.
بنیانگذاران سازمان از جمله جوانان پرشور و آگاه آن دوران بودند که به‌طور فعال در مبارزات سياسي سالهاي ۳۹ تا ۴۱ شركت داشتند. محمد حنيف نژاد پس از ورود به‌دانشكدة كشاورزي كرج در زمرة فعالان سياسي بود. و بعد از تشكيل سازمان دانشجويان جبهه ملی در آن جا به‌فعاليت مشغول شد و در اوان تشكيل نهضت آزادي توسط بازرگان و طالقانی به‌آن پيوست. در نهضت با سعيد محسن و ساير جوانان پرشوري كه با صداقت مبارزه مي‌كردند، آشنا شد. آنها يك بار در نامه‌يي نظرهاي خويش را مبني بر ضرورت سازماندهي، تربيت كادرها، شكل متناسب مبارزه و… در اختيار رهبران نهضت قرار دادند.
شاه با یک چرخش تاریخی در سفر به آمریکا پذیرفت که خودش اصلاحات را انجام دهد. به این ترتیب در ۶بهمن ۱۳۴۱ رفراندم باصطلاح انقلاب سفید که ماده اصلی آن اصلاحات ارضی بود را انجام داد. البته روزهای قبل سران احزاب و فعالین اپوزیسیون را دستگیر کرد. و تظاهرات ضد حکومتی را هم در ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ سرکوب کرد.
فضای حاکم بر مردم و نیروهای مخالف حاکی از ناامیدی و یأس بود و این که کاری نمی شود کرد. اما اين سركوب نه تنها بنیانگذاران را مأيوس نكرد. بلكه با جديت و ايماني افزونتر از قبل، در صدد شناخت شيوه‌يي برآمدند كه بتوانند كمبودهاي گذشته را جبران كرده و مبارزه را از بن‌بست خارج كنند.
زندان برای بنیانگذاران محيط مناسبي براي جمع‌بندي مبارزات گذشته و تدوين رهنمودهاي حركت آينده بود. سركوب 15خرداد سال۴۲ نيز صحت و حقانيت نظراتشان را مبني بر تغيير شكل مبارزه نشان داد.

سازمان مجاهدین خلق ایران توسط محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن و اصغر بدیع‌زادگان در نيمه شهريور ۱۳۴۴ تأسيس شد. هر سه بنیانگذار دانش‌آموخته دانشگاه تهران بودند.
بنیانگذاران در زندان با جمعبندی مبارزات سیاسی گذشته، به این نتیجه رسیدند که مبارزات پارلمانی و سیاسی همواره با سرکوب از سوی دیکتاتوری مواجه شده و به نتیجه مطلوب نمی‌رسند. بنابراین برای سرنگونی دیکتاتوری، مبارزه مسلحانه در آن مرحله، به‌عنوان شکل محوری مبارزه، یک ضرورت است. به این منظور گروهی را بنیان نهادند که چند سال بعد، سازمان مجاهدین خلق ایران نام گرفت.
احزاب آن موقع سیاستشان این بود که حکومت را اصلاح کنند و خواستار انقلاب و سرنگونی شاه نبودند و امید به اصلاحات داشتند. ولی واقعیت این بود که هر بار مردم و احزاب آزادیخواه به مراحل کنار زدن دیکتاتوری می‌رسیدند، دیکتاتوری شاه با پشتیبانی آمریکا مردم را سرکوب کرد. به این خاطر بنیانگذاران به این نتیجه رسیدند که باید اصلاحات راکنار گذاشت و انقلاب یعنی سرنگونی حکومت را هدف قرار داد.
بنابراین بنیانگذاران از جمعبندی مبارزات گذشته به این رسیدند که تنها راه برای سرنگونی دیکتاتوری شاه ایجاد یک سازمان انقلابی و مبارزه مسلحانه است و برای پاسخ به این شرایط بغرنج به تاسیس سازمان با روش مبارزه جدید رسیدند.
در این مبارزه پشتیبان این سازمان چه کسانی هستند ؟ واضح است که طبقات زحمتکش پشتیبان سازمان هستند، چون هدف سازمان آگاه کردن و آزاد کردن آنان از زیر سرکوب و ظلم و استثمار دیکتاتوری بود